تبليغاتX
عشق بی انتها
بارها این دل به جرم عاشقی زیر سنگینی بار غم شکست

سه شنبه 1386/05/30 ساعت 1:10

دوباره سلام

خوبین ؟خوشین؟ خوش میگذره ایشالا؟

راست میگن که آدم از فردای خودش خبر نداره ها

هنوز تکلیفم با خودم روشن نیست می شینم تو خیالم آیندم رو

 تصور میکنم یهو به خودم میام که ای بابا کلی رفتم تو رویا .

 نمیتونم یه برنامه ریزی خوب بکنم واسه زندگیم .یعنی هیچی

 اونجوری نیست که تصور میکنم. شاید باید واقع بین تر بشم

یه مدتیه که امید به زندگیم بیشتر شده .درام سعی می کنم کمتر

 به غصه هام فکر کنم.

همیشه برام سوال بود که چجوری آدما تو جریان زندگی

 حل میشن. ولی کم کم دارم دلیلش رو می فهمم. راستی چرا

 فکر آدما این روا اینقدر مادی شده؟! خیلی مسخرس که آدم یادش

 بره از کجا اومده و کجا می خواد بره کاش به جای اینکه این قد

ر به کمیت زندگی فکر می کنیم به کیفیتش فکر می کردیم

خودمونی ما چه حرفایی زدم. شدم معلم اخلاق . خوب دیگه

حرفای اموزنده بسه

 

حالا می ریم سراغ شعر یا به قول یکی

 می ریم به بخش یه کوشولو عاشق شین( اگه گفتین به قول کی؟؟!!)

 

کاش...

کاش خودت بودی  می دید

                                 که چقدر بی تو غریبم

اینجا هر کس با نقابی

                                    میده هر لحظه فریبم

اینجا من تنها ترینم

                                  مونسم سنگ صبوره

توی تنهایی نشستن

                                   کار این کوه غروره

بی تو دل گم میشه تو شب

                                بی تو دل خیلی غریبه

حتی تو بهشت که باشه

                              حسرتش خوردن سیبه

کاش خودت خط می کشیدی

                                رو غمهای سرنوشتم

می دیدی اسمتو با اشک

                               روی گونه هام نوشتم

کاش خودت بودی به جای

                             عکس این قاب شکسته

عکسی که اشک چشامو

                           روی این گونه ها بسته

 

ببین.....

         اشکای چشامو ببین که میریزه به پای تو

         بازم که بی قرارمو دلواپس نگاه تو

         ای همه هستی من بمون همیش

         اگه شدم عاشق تو نذار که بی تاب بمونم

       لا لایی شبام توئی نذار که بی خواب بمونم

      خونم شاید به یادم بمونی دارو برات شعر می

     همیشه عاشق بمونی فقط یه چیز ازت می خوام

    دوست دارم خیلی کمه ولی جز این چیزی نبود

 

 

 

 

نوشته شده توسط بهروز | موضوع: | لینک ثابت |

دوشنبه 1386/05/15 ساعت 0:53

سلام

خوبین بچه ها؟

بلاخره بعد از مدتها اومدم اینجا رو آپ کنم .

البته خودم که دیگه دوست نداشتم آپ کنم یعنی دیگه دلیلی واسه نوشتن نداشتم .

به اصرار صبا الان تصمیم گرفتم آپ کنم . یکی دو بارم که شرمندمون کردن و وبلاگو آپ کردن

که از همینجا ازش تشکر میکنم.

راستی چرا دیگه نمیتونم عکس بزارم؟ هان؟

نیست یه مدت آپ نکردم دیگه نمیدونم چی بنویسم.(البته همون موقع ها هم زیاد بلد نبودم)

خوب حالا بهتره یه چند تا شعر بنویسم.

 

وقتي رفتي همه دنيا رو سرم انگاري خراب شدو دلم شكست

ساز من زانوي غم بغل گرفت...

رفت وكز كرد گوشه اتاق نشست هروقت كه بارون ميزنه تو رو كنارم مي بينم

حس ميكنم

پيش مني

 هنوزم عاشقترينم....

 

 

به خیسی چشمانم باور نداشتی.

       با خون قلبم نوشتم عاشقانه دوستت دارم...

                  بازم باور ت نشد که خون قلبم ست .

                            نمی خواستم ببینی .. میخواستم تا در لحظه آخر زندگیم

                                   لبخندت رو ببینم

                                            به ناچار دست  خونی ام را نشان دادم

                                                    و تو باور کردی و خیره خون قلبم را که جاری بود نظاره کردی

                                                             ولی لحظه ایی بود که چشمانم را برای همیشه بستم و

                      این هم برایم کافی ست برای یکبار چشمان خیره ات را به قلبم دیدم

 و هنگام مردنم با حضور تو و عشق تو مردم.

مرگ هم با عشق زیبا ست.

                    دیدن تو عشق تو برایم یک رویا شده آرزومه

                                             که لااقل هنگام مرگ تو را ببینم برای آخرین بار

 نظر یادتون نره

 

نوشته شده توسط بهروز | موضوع: | لینک ثابت |

شنبه 1386/05/13 ساعت 0:21
سلاملکم  احوالاتتون چطوره ؟

امیدوارم خوشتون بیاد .....

كاش مي دانستي
چشم هايم  زشكوفايي عشق تو فقط مي خواند
كاش مي دانستي
عشق من معجزه نيست
عشق من رنگ حقيقت دارد
اشك هايم به تمناي نگاه تو فقط مي بارد

كاش مي دانستي
دختري هست كه احساس تو را مي فهمد
دختري از تب عشق تو دلش مي گيرد
دختري از غمت امشب به خدا مي ميرد

كاش مي دانستي
تو فقط مال مني
تو فقط مال همين قلب پر از احساس مني

شب من با تو سحر خواهد شد
تو نمي داني من
چه قدر عشق تو را مي خواهم
تو صدا كن من را
تو صدا كن مرا كه پر از رويش يك ياس شوم
تو بخوان تا همه احساس شوم

كاش مي دانستي
شعرهاي دل من پيش نگاه تو به خاك افتاده است
به سرم داد بزن
تا بدانم كه حقيقت داري
تا بدانم كه به جز عشق تو اين قلب ندارد كاري

باز هم اين همه عشق
اين همه عشق براي دل تو ناچيز است
آسمان را به زمين وصل كنم؟
يا كه زمين را همه لبريز ز سر سبزي يك فصل كنم؟
من به اعجاز دو چشمان تو ايمان دارم
به خدا تو نباشي
بي تو من يك بغل احساس پريشان دارم
 
 
 
مثله اینکه دوباره نمیتونم عکس بزارم
 
 
تخته سياه زندگي
 
 
آن گاه كه به حكم عقلانيت .
 دو نيمكره ي كوچك .
دريايي از احساس را محدود مي كند .
 چيزي نمي توان گفت .
افسوس كه در امپراطوري عظيم انسان .
 قدرت در دست اقليت است !!!


 
از عشق بياموز آزادي را .
كه چگونه پايبند هيچ چيز نيست .
 وبا نگاه آرامش بخشش .
 نان اميد را ميان تو و ديگران . تقسيم مي كند.  
 
   پانصد و هفتاد و چهارمين بلاي آسماني نيز به خير از سرم گذشت !
كي مي خواهي باور كني كه اين عشق خدايي است ؟!!!  
   بر تخته سياه زندگي احتمالات و فرضيات را چه خوب به من آموختي
 گفتي : احتمال اين كه عاشقت بمانم كم است پس فرض كن كه ......
 رابطه اي در كار نبوده است !!!  
 
    براي زندگي كردن .....
. بسيار كم فرصت داريم
اما براي روزي كه خواهيم رفت از اين جا تا ابديت .
قدر ثانيه هاي اندك زندگي ات را بدان
شايد آن دنيا آن گونه كه فكر مي كني نباشد !!!
 
نوشته شده توسط صبا | موضوع: | لینک ثابت |

پنجشنبه 1386/04/28 ساعت 1:33
سلام
چه حال و احوال ؟
امتحانام تموم شد بعدم دیدم این بهروز تنبلی می کنه گفتم خودم وبلاگ و آپ کنم .
امیدوارم خوشتون بیاد
در ضمن نظر هم یادتون نره
 
 
 
تو رو خدا نرو!
 
 
 
آی آدما٬ آی غنچه ها٬ آی کوچه ها٬ تو رو خدا بگین نره
 
پیاده ها ٬سواره ها ٬مسافرای جاده ها٬ تو رو خدا بگین نره
 
تو رو خدا بگین نره٬ اگه بره٬ من حرفامو به کی بگم؟
 
آخه من هم عاشق شدم٬ داره میره ٬من چی بگم؟
 
آهای شبا ٬ستاره ها٬ ترانه ها٬ اگه بره٬ قشنگی ها رو میبره
 
آی آدما٬ مسافرا ٬پنجره های کوچه ها٬ تو رو خدا بگین نره
 
عاشق شدم ٬اون می دونه٬ واسه همین داره میره
 
اگه بره٬ کی تو شبام٬ شعرام رو از من می گیره؟
 
نرو ٬بمون٬ اگه کمم ٬عاشق شدم خیلی زیاد
 
یادش به خیر٬ چه زود گذشت ٬اون اولا یادت میاد؟
 
مترسکی غریب بودم ٬تنها بودم٬ ساکت و بی صدا بودم
 
قشنگ بودی٬ بچه بودم٬ از آدما جدا بودم
 
یه حرفی موند٬ توی دلم ٬بهت بگم ٬از روزی که گفتی میرم
 
خواستم بگم ٬دوستت دارم ٬دوستت دارم ٬دوستت دارم
 
نه خنده ها٬ نه گریه ها٬ نه اونهمه ترانه و گلایه ها
 
هیچی به یادت نمیاد٬ نه بوسه و نه کوچه و نه سایه ها
 
داره میره ٬تا دوباره٬ ساکن اون شبها بشم
 
تو باغ سرد لحظه هام٬ مترسکی تنها بشم
 
عمر منم با رفتنت ٬انگاری رو به آخره
 
منم می خوام عاشق بشم٬ تو رو خدا بگین نره
 
می خواد بره ٬تنها بره٬ تو فکر راه سفره
 
آی آدما ٬ستاره ها ٬مسافرا٬ تو رو خدا بگین نره
 
 
 
 
نوشته شده توسط صبا | موضوع: | لینک ثابت |

چهارشنبه 1386/02/26 ساعت 2:31

بذاريواش شروع كنم، سلام گلم، هم نفسم

                      آرزوهام راضي شدن ، ديگه بهت نميرسم

گفتم چيا  گفتي بهم ، گفتي كه  آينده  داري

               دنيا همش عاشقي نيست،گريه داري،خنده داري

گفتم كه گفتي من باشم به لحظه هات نمي رسي

                     به قول دل شايد دلت گرو باشه پيش كسي

 خلاصه گفتم كه چشات قصد رسيدن نداره

                             روياها كاله و دسات خيال چيدن نداره

گفتم كه گفتي زندگيت غصه داره، سفر داره

                هم واسه من هم واسه تو با هم بودن خطر داره

گفتم كه گفتي روياها مال شباي شاعراس

                           شهامتو كسي داره كه شاعر مسافراس

مسافرا اون آدمان كه با حقيقت مي مونن

             تلخياشوخوب مي چشن،غصه هاشوخوب مي دونن

گفتم فقط مي خواي واست يه حس محترم باشم

                           عاشقيمو قايم كنم ، تو طالع تو كم باشم

گفتم كه گفتي ما دوت به درد هم نمي خوريم

                     ولي يه جا مثل هميم ، هر دومون از قصه پريم

گفتم تو گفتي ميتونيم يادي كنيم از همديگه

                         اما كسي به اون يكي ليلي و مجنون نميگه

گفتم تو گفتي سهممون از زندگي جدا جداس

                        حرف تو رو چشم منه اما اينام دست خداس

هرچي كه تو گفته بودي گفتم به دل بي كم و بيش

                      حال خودم؟ نه راه پس مونده برام نه راه پيش

اين حرفاي خودت بوده، از من ديوونه تر ديدي؟

                           اصلا نگفتم اينا رو ،خودت ديدي يا شنيدي

دلم كه حرفاتو شنيد اول كه باورش نشد

                            ولي نه،بهتره بگم،نفهميدش،سرش نشد

يه جوري مات و غمزده فقط به دورا خيره شد

                  رنگ از رخش نه نپريد،شكست و مرد و تيره شد

بلور روياهام ولي ،چكيد مث خواب تگرگ

                           آرزوهام از هم پاشيد رسيد ته كوچه مرگ

راستش ازم چيزي نموند به جز همين جسم ظريف

                    خوب ميدوني چي ميكشه غريب تو خونه حريف

نگي چرا نوشته هام لطيفو عاشقونه نيست

                      رويا و آرزون كه هيچ ، حتي دل ديوونه نيست

زيبا بايد تنهايي من اين نامه رو سياه كنم

                           رسم گذشته ها ميگه بايد به تو نگاه كنم

حرفاتو گفتم به خودت، ببيني راستي تو زدي

                 اصلا توي ذات تو هست،يه همچي چيزي بلدي؟

اگه تو بيداري بودهف بشين ميادش خبرم

                   اگر نگفتي بنويس ، من مي خوام ار خواب بپرم

دوست دارم چه توي خواب چه توي مرگ و بيداري

                      فداي يك تار موهات كه تو منو دوست نداري

مواظب آدما باش زندگي گرگه زيبا جون

                              خداي روياي منم هنوز بزرگه زيبا جون

دوشنبه پر از غم يه ظهر گرم مردادي

                 با او چشاي خوشكلت چه كاري دست من دادي

بعضي وقتها دلمان مثل آسمان ابري شمال مي گيرد، ابري و كبود،

پر از اشتياق باران و باريدن . فرقي نميكند كه گرفتار باشيم ياآْزاذ ،

 پولدار يا بي پول. اين دلتنگي چنان به تنهاي مان شبيخون ميزند كه

آرام و قرار از كف ما مي ربايد واحساس مي كنيم هيچ چيز نميتواند

 ما را به آرامش برساند. انگار دنبال گمشده اي مي گرديم، گمشده اي

 كه از روز ازل او را مي شناسيم . كسي كه در دل و جانمان و در

 تار و پودمان نهفته است و پيوسته صذايش را ميشنويم، اما در بسياري

از اوقات فراموشش ميكنيم و از او روي بر مي گردانيم.بعضي وقتها

آنقدر در خودمان غرقيم و ساكن كه نه كلمه اي و نه اشاره اي مي تواند

 مارا به خود بياورد. حتي اگر در شيپور قيامت هم بدمند باز از پيله خود

 بيرون نمي آييم چنان آلوده عصيان ميشويم كه بهشت و جلوه هاي زيباي

آن را نمي بينيم . چه سخت و اندوه بار است ميان آفتاب قدم زدن اما نور

 و گرماي آن را حس نكردن! بعضي وقتها چنان از خود بيگانه مي شويم

 كه ديدار آشنايان ما را به وجد نمي آورد و حتي در فصل بهار هم گل از

 گلمان نمي شكفد. آنقدر از هويتمان فاصله مي گيريم كه به سكوت و ظلمت

 مطلق مي رسيم. ما بايد هميشه او را در كنارمان و در دلمان حس كنيم.

 بايد صدايش را بشنويم و روز به روز تازه تر شويم. فقط آتش عشق اوست

 كه مي تواند پروانه دل ما را به آرامش برساند. فقط عطر گل روي اوست

 كه مي تواند تحمل اين خاكدان تيره و پستو فاني را بر ما آسان كند. بايد او

– آن لايزال مهربان- را بر سطر سطر دفتر زندگيمان بنشانيم و جز به ياد

او دم و قدم نزنيم. اگر چنين كنيم هيچ بل و خادثه اي نمي تواند مارا پريشان كند.

نوشته شده توسط بهروز | موضوع: | لینک ثابت |